วันเวลามันย้อนคืนมาไม่ได้
เหมือนๆกับ คนที่ตายไปแล้ว ก็ไม่อาจฟื้นคืนชีพมาได้เช่นกัน
คุณเคยสูญเสียคนที่คุณรักหรือเปล่า?
เราสูญเสียไปแล้ว ในบางครั้งก็อดคิดไม่ได้ว่ามันเป็นเพียงความฝัน
หากแต่ลืมตาขึ้นมาเมื่อใด ก็วาบหวิวใจที่ความจริงมันย้ำเตือนชัดเจน
ความรู้สึกที่อ่อนไหวมันทำให้แสดงออกถึงความอ่อนแอ...มีน้ำตาบ่อยเกินไปจนดูฟุ่มเฟือย...
พอคิดถึงเรื่องนี้แล้ว เพิ่งจะรู้สึกตัวว่าอ่อนแอจนเกินกว่าจะยอมรับความจริงบางอย่างได้
แต่ความจริงต่างหากที่เป็นสิ่งที่ไม่เคยตาย และเราก็หลีกหนีมันไปไม่ได้เลย
กว่าจะรู้ว่าทุกอย่างมันผิดพลาด วันเวลาก็ได้ดำเนินมาจนสายเกินไปที่จะแก้ไขได้
คนๆหนึ่งที่ได้จากเราไปอย่างตลอดกาล ต่อให้คิดจะทดแทนในสิ่งที่ร้ายกาจ
มันก็ไม่อาจจะมีวันนั้นได้อีกแล้ว...มันจะไม่มีอีกแล้ว ตลอดกาล
แม้แต่คำขอโทษ ก็ยังช่วยอะไรไม่ได้ พูดอะไรไปในตอนนี้ ก็ไม่มีความหมายทั้งนั้น
เรื่องราวที่ผ่านมา สิ่งที่พลาดพลั้ง และการกระทำอันงี่เง่าที่เคยได้ในตลอดเวลาที่ผ่านมา
แม้จะพูดอะไรไปก็ไม่ได้ยิน แต่กระนั้นก็อยากที่จะ "ขอโทษ" ไว้ในใจ
และต่อจากนี้ไป...จะพยายามอย่างดีที่สุด เพื่อคนที่อยู่ข้างหลังต่อไป...จะพยายาม
การใช้ชีวิตอยู่ในปัจจุบันด้วยความรู้สึกที่หลงเหลือ...ในบางครั้งมันก็เจ็บปวด
มันช่วยอะไรไม่ได้อีกแล้ว น้ำตามันช่วยอะไรไม่ได้ มันไม่ได้ทำให้คนที่ตายไปฟื้นขึ้นมาได้
และยิ่งจะทำให้เราจมปลักอยู่กับความเศร้าจนไม่สามารถเดินต่อไปข้างหน้าได้
ถ้าหากการยอมรับความจริงในเรื่องนี้ จะทำให้เป็นคนที่มีประโยชน์ต่อโลก...เราจะพยายาม
และสุดท้ายนี้ แม้ไม่อาจจะได้พูดคำนั้น แต่ก็ไม่มีโอกาสไหนอีกแล้วเพื่อ "ขอบคุณ"
กับทุกสิ่งทุกอย่าง การเลี้ยงดู การเกือหนุน จุนเจือ และความเสียสละทั้งหมดที่ท่านมีให้
ท่านเป็นเพียงคนเดียวที่ทำเพื่อคนทุกคนไม่ว่าจะทั้งในครอบครัวเราและญาติพี่น้อง
ท่านเป็นคนที่ยิ่งใหญ่ ที่แม้ใครอาจจะมองไม่เห็น แต่มันจะอยู่ในใจเราไป...ตลอดกาล
ในเมื่อเรารับรู้ถึงสิ่งๆนั้นแล้ว
ไม่ว่ายังไง เราก็กลับไปแก้ไขไม่ได้
เพราะงั้น เราก็อย่ามัวหมนหมอง แล้วรีบทำในสิ่งทำ เพื่อทดแทน ในสิ่งที่ยังไม่ได้ทำ ดีกว่าเน่อะ
//มันพูดอะไรวกไปวนมา
//กอดดด ลิงแก้มม
#1 By ++HANABIO++ on 2009-05-08 01:18