หนึ่งเดือนที่ผ่านมา
posted on 25 Jul 2008 23:43 by masoul in anythingไม่ได้มาอัพนานแล้ว...ตั้งแต่ขายของ แต่ก็ขายไม่ได้ 5 5 5
หนึ่งเดือนที่ผ่านมา ตั้งแต่เริ่มเปิดเทอม มีเรื่องเกิดขึ้นเยอะแยะเลย
ทั้งเรื่องเรียน เรื่องส่วนตัว และเรื่องส่วนรวม ไหนจะเรื่องเพื่อนอีก
ตั้งแต่เปิดเทอมมาก็แทบไม่ได้ตามข่าวคราววงการเจร็อคเลย
เพราะทั้ง research ทั้ง report ทั้ง homework and many things have to do
ไม่น่าเชื่อเลยเนอะ ว่าปีสี่มันจะเป็นไปได้ถึงเพียงนี้...รู้ซึ้งเลยว่ารุ่นพี่มีชีวิตกันยังไง
ทั้งที่ช่วงแรกๆ นอนดึกๆก็ตื่นเช้าได้ แต่ตอนนี้ นอนเช้าไม่ได้ไม่พอ ตื่นเช้ายังลำบาก
แถมยังเรียนเช้าล่อไปซะ 4 วันต่ออาทิตย์ โอ้ ไม่ง่วงในคาบก็ให้มันรู้ไป
ถึงจะการเรียนยังคงเดิม พัฒนาขึ้นนิดหน่อย แต่ก็ไม่ได้ expert เหมือนใครๆ
แต่ก็มีชีวิตอยู่ได้ โดยไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อนแบบซึ่งๆหน้า (55)
ยังคงเที่ยวได้อีก เมาได้อีก แต่ก็...ไม่เหมือนเมื่อก่อน ตอนนี้มีคนให้ดูแล
ซึ่งมาเบียดเบียนชีวิตส่วนตัวไปอีก แต่ก็...ไม่ซีเรียส คบไว้ใช่ว่า ใส่บ่าแบกหาม (?)
ยังอยากสนุกไปกับชีวิตวันๆ แต่เวลาที่เหลือมันก็มีไม่มาก หยุดที่ใครซักคนก็ดีเหมือนกัน
บางทีอาจจะได้รู้ถึงคุณค่าของชีวิตก็ได้มั้ง...เอาเถอะ อีกไม่กี่เดือนก็จะไปฝึกงานแล้ว
แถมที่ฝึกงาน เค้าก็ยังปฏิเสธมาอีก แล้วจะไปฝึกที่ไหนดีล่ะ? ภาคเหนือดีไม๊นะ ง่ายดี
เบื่อชีวิตที่ต้องแข่งขัน ถึงยังไงมันก็ไม่ใช่ตัวเรา ทำอะไรแล้วมีความสุข ทำแบบนั้นดีกว่า
เพื่อนๆในหน้าอินเตอร์เน็ต ก็อาจจะลดลงตามอัธยาศัยที่ไม่ได้คุย
ปกติก็ไม่ค่อยทักใครก่อนอยู่แล้ว ยิ่งหลังๆไม่ว่างคุย ไม่แปลกที่จะไม่มีเพื่อนเท่าไหร่
มันก็เป็นเรื่องปกติใช่ป่ะ ที่คนเราจะจากหายกันไปอย่างไม่มีวี่แวว ทั้งที่ยังมีชีวิตอยู่
หรือว่าไม่ปกตินะ? ยังไงก็ช่างเถอะ ทุกอยางมันรู้ได้ด้วยสำนึกถึงความจริงใจ
เราอาจไม่ได้ทักใคร หรือทักบ้าง แต่สุดท้าย ก็ขึ้นอยู่กับความจริงใจที่แต่ละคนมีให้อยู่ดี
ของมันดูกันง่ายๆ ในยามที่เรากลายเป็นผู้ไม่มีอะไร จะยังคงมีใครอยู่กับเราหรือเปล่า
เราไม่ต้องไปไขว่คว้าแสวงหา บางทีมันก็จะอยู่กับเราตลอดไปนี่หน่า
เรื่องบอร์ดก็อาจจะไม่ได้ดูแล อย่างที่บอกว่างานมันเยอะ ล้นหลาม การบ้านก็แยะ
แถมจะเรื่องส่วนตัว กระทั่งเจร็อคยังไม่ได้ตาม ฟิกเรอะ ไม่ได้อ่านแน่นอน
มันเกิดอะไรขึ้นบ้าง ก็เลยไม่รู้ความคืบหน้า พอรู้ทีมันก็กลายเป็นเรื่อง พอเป็นเรื่อง
เราก็ไม่รู้จะจัดการมันยังไง เพราะไม่ได้ติดตามเรื่องราวมาตั้งแต่ต้น
ถึงอย่างนั้นก็เถอะ admin คนนี้ไม่ได้เก่งกาจอะไร ไม่มีอำนาจอะไรจะไปตัดสินใครผิดใครถูก
ความคิดหนึ่งของ admin คนนี้ คิดว่า ทุกสิ่งทุกอย่าง ไม่ใช่เรื่องที่ผิดหรือถูก
แต่มันเป็นเรื่องของความเข้าใจ ถ้าหากไม่เข้าใจก็ทำให้เข้าใจกันซะ
แต่ถ้ายังคงไม่เข้าใจ ก็ปล่อยให้มันค้างคาอยู่อย่างนั้นต่อไปเถอะ admin ทำอะไรไม่ได้หรอก
มันเหมือนหนีปัญหาล่ะมั้ง เพราะลำพังตัวเราเองยังทำอะไรไม่ได้เลย
ไม่รู้ว่าจะเป็นที่พึ่งให้ใครยังไงดี เรื่องนี้ก็ต้องขอโทษทุกคนด้วยนะ ที่ช่วยอะไรไม่ได้เลย
ต่อจากนี้ไป ก็จะยังคงตั้งใจเรียน(?) เที่ยวบ้างตามอัธยาศัย ก็คนมันเป็นแบบนี้
แต่ก็มีชีวิตที่จะก้าวต่อไปในอนาคตอยู่ดี ตอนนี้ยังต้องพึ่งใครๆอีกเยอะแยะ
ก็หวังว่าซักวันหนึ่งจะอยู่ได้โดยไม่ต้องพึ่งใคร และทำให้ทุกคนเห็นถึง expertise
ภาษาอังกฤษจะพัฒนาไปพร้อมกับภาษาญี่ปุ่น ไม่ให้ได้เสียเกียรติที่เรียน international
ถึงแม้ว่าที่ผ่านมาจะยังคงทำไม่ได้ดี แต่ในอนาคตมันก็ต้องมีซักวันที่เป็นโอกาสของเราล่ะน่า
เดือนกรกฎาคม ปี 2551 เป็นช่วงเวลาที่เงินฝืดเคืองที่สุดในชีวิต สังเกตได้จากตู้เย็น
ที่ไม่มีอะไรเลย แถมยังต้องซดมาม่าไปหลายมื้อ ทั้งที่ปกติกินเป็นอาหารว่าง
แถมยังต้องพึ่งพาอาศัยให้เพื่อนๆเลี้ยงข้าวแบบไม่ธรรมดา (เสต๊กบ้าง, พิซซ่าบ้าง)
ทำไมเพื่อนเราใจดีจังนะ แม้ในยามที่เราทุกข์ยาก เพื่อนพวกนี้ก็ยังคงอยู่กับเรา อูว รู้สึกดีจัง
เดือนหน้าอาจจะงดเที่ยวบ้างเป็นพักๆ แต่ได้ข่าวว่าวันพุธนี้เพื่อนมันชวนอีกแล้ว
ฉันจะจนเพราะ Alcohol นี่แหละ แต่ก็อย่างว่า เรียนเยอะมันก็เครียด ผ่อนคลายบ้างก็ดี
แต่ผ่อนเยอะไปรึเปล่าน้า ฮ่าๆ ไม่ได้แล้วล่ะ เพราะเมามากเดี๋ยวดูแลไอ้โรคจิตไม่ได้
ก็แค่มาอัพความคืบหน้าของชีวิต ในช่วงหนึ่งเดือนของชีวิตที่ขัดสน
ต่อจากนี้ไป จะไม่ให้เป็นแบบนั้นแล้วล่ะ รู้ถึงลิมิตของความคลั่งไคล้ของตัวเอง
ยังมีอะไรที่เราต้องได้ทำอีกเยอะ ไหนจะเก็บตัง Go to Japan on October
ซึ่งมันหมดลงขวดไปหมด (ก๊ากๆๆ) ถึงเวลานั้นคงได้ใกล้ชิดกว่าที่เป็นอยู่ตอนนี้
เมื่อก่อนเคยคิด ความหมายของชีวิต คือ ไม่มีความหมาย แต่ตอนนี้
ความหมายของชีวิต คือการมีชีวิตอยู่อย่างมีความหมาย...สิ่งที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
ทุกอย่างคือสิ่งที่มีความหมาย คนที่ผ่านเข้ามาหวังจะเป็นเพื่อนกันได้ตลอดไป
แต่สุดท้ายมันก็ไม่ใช่ ทั้งหมดนั้นก็มีความหมาย เพราะเขาทำให้เราได้รู้
ถึงลักษณะของชีวิตในแบบอื่นๆ มันก็สนุกดี ที่เขาจะไม่ได้เป็นเพื่อนเราอีก
แต่เราจะยังจดจำเขาไปตลอด แม้ว่าจะเป็นเรื่องไม่ดีก็ตาม
ลาละ จะกลับมาอัพอีก เมื่อไหร่ไม่รู้ เดือนหน้าจะสอบ Exit แล้ว กี่รอบจะผ่านวะเนี่ย
อ้อ ต้องขอโทษทุกคนด้วยนะ ถ้าหากทำอะไรให้แล้วผิดหวัง ตัวเราเองก็ยังอยากเป็นเพื่อนกับทุกคน
แต่ด้วยลำพังตอนนี้ ยังมีอะไรต้องทำอีกเยอะ ขอโทษจริงๆนะ ทุกคนเลย